Złoto cofa się z rekordowych poziomów w związku ze zmianą perspektyw stóp procentowych

Złoto cofa się ze swoich szczytów, gdy rynki na nowo oceniają ścieżkę stóp procentowych w USA. Po silnym wzroście na początku stycznia, metal stoi teraz w obliczu trudniejszego otoczenia makroekonomicznego.

20 marca ceny spot wahają się w przedziale od średnich 4 600 USD do niskich 4 700 USD. To wyraźny spadek w porównaniu do szczytu z końca stycznia powyżej 5 500 USD. Mimo to ceny pozostają wysokie w porównaniu do poziomów sprzed kilku lat.

Ostatnie ruchy wynikają mniej z długoterminowych narracji, a bardziej ze zmiany warunków makroekonomicznych. Silniejsze dane z USA, rosnące rentowności i mocniejszy dolar skłaniają inwestorów do ponownego przemyślenia atrakcyjności bezodsetkowego bezpiecznego aktywa.

Silniejsze dane zmieniają narrację dotyczącą stóp procentowych

Punkt zwrotny nastąpił wraz z serią lepszych od oczekiwań publikacji z USA.

Dane o inflacji zaskoczyły in plus, a dane z rynku pracy nadal wykazywały odporność. W efekcie podważyło to wcześniejsze oczekiwania, że Federal Reserve obniży stopy procentowe wielokrotnie w 2026 roku.

Uczestnicy rynku od tego czasu dostosowali swoje prognozy. Oczekiwania dotyczące obniżek stóp zostały ograniczone, a koncepcja środowiska wyższych stóp na dłużej zyskała na znaczeniu.

Ta zmiana bezpośrednio wpłynęła na rynki. Rentowności US Treasury wzrosły, a dolar umocnił się wraz z nimi.

Rentowności i dolar wywierają presję na złoto

Dla złota te ruchy mają znaczenie.

Wyższe rentowności zwiększają koszt alternatywny posiadania kruszcu. Inwestorzy mogą zarabiać więcej na stosunkowo nisko ryzykownych aktywach o stałym dochodzie, co sprawia, że złoto staje się mniej atrakcyjne na marginesie.

Jednocześnie mocniejszy dolar zwykle ciąży na surowcach wycenianych w dolarach. Dla zagranicznych nabywców złoto staje się droższe, co może ograniczać popyt.

Kombinacja tych czynników stworzyła wyraźny czynnik hamujący. Zachęciła też część inwestorów do realizacji zysków po gwałtownym rajdzie metalu na początku roku.

Pozycjonowanie pogłębia korektę

Spadek nie był wyłącznie efektem czynników makroekonomicznych. Pozycjonowanie również odegrało rolę.

Rajd złota przez poziomy 4 000 USD i 5 000 USD przyciągnął napływ kapitału napędzanego impetem. Krótkoterminowi traderzy i pozycje lewarowane wzmocniły wzrost, potęgując trend.

Jednak wraz ze zmianą oczekiwań dotyczących stóp procentowych, to pozycjonowanie stało się bardziej podatne na korektę. Coraz więcej inwestorów zajmowało długie pozycje.

Gdy rentowności zaczęły rosnąć, nastąpiło odwrócenie. Zlecenia stop zostały aktywowane, a pozycje lewarowane zredukowane, co przyczyniło się do gwałtowniejszej korekty.

Wsparcie strukturalne wciąż obecne

Pomimo ostatniego spadku, złoto pozostaje w zupełnie innym reżimie niż we wcześniejszych cyklach.

Ceny wciąż są znacznie powyżej przedziału 1 800–2 000 USD, który definiował większą część początku lat 20. XXI wieku. Szerokie czynniki stojące za rajdem nie zniknęły.

Globalny poziom zadłużenia pozostaje wysoki. Banki centralne wciąż mierzą się ze skutkami lat ultra-luźnej polityki. Ryzyka geopolityczne nadal powodują niepewność w różnych regionach.

Popyt ze strony banków centralnych to kolejna warstwa wsparcia. W ostatnich latach kilka instytucji z rynków wschodzących zwiększyło rezerwy złota w ramach strategii dywersyfikacji. Pomogło to utrzymać rynek w okresach zmienności.

Kluczowe poziomy w centrum uwagi

Wraz z trwającą korektą uwaga skupia się na kluczowych poziomach.

Obszar wokół 4 600 USD jest uważnie obserwowany przez uczestników rynku. Pokrywa się on z ostatnimi przedziałami handlowymi i często cytowanymi wskaźnikami technicznymi.

Utrzymujący się spadek poniżej tego poziomu może otworzyć drogę do głębszej korekty, potencjalnie w kierunku wcześniejszych stref konsolidacji. Z drugiej strony, odbicie w kierunku 4 900–5 000 USD sugerowałoby, że rynek próbuje się ustabilizować po styczniowym szczycie.

Co może napędzić kolejny ruch

Patrząc w przyszłość, kluczowe będą dane makroekonomiczne.

Nadchodzące publikacje dotyczące inflacji w USA prawdopodobnie ukształtują oczekiwania wobec kolejnych kroków Fed. Jeśli presja cenowa utrzyma się, rentowności mogą pozostać wysokie, co będzie nadal ciążyć na złocie.

Jeśli inflacja zacznie słabnąć, oczekiwania na obniżki stóp mogą powrócić w dalszej części roku. To z kolei może zapewnić pewne wsparcie cenom.

Komunikacja banków centralnych również będzie kluczowa. Każda zmiana tonu ze strony przedstawicieli Federal Reserve może szybko wpłynąć na sposób, w jaki rynki wyceniają perspektywy polityki.

Rynek między presją makro a wsparciem strukturalnym

Geopolityka pozostaje istotnym czynnikiem zmienności.

Okresy eskalacji zwykle wspierają popyt na bezpieczne aktywa, podczas gdy oznaki deeskalacji mogą zmniejszać tę premię, nawet jeśli podstawowe ryzyka pozostają.

Obecnie złoto znajduje się pomiędzy dwiema siłami. Niepewność w średnim terminie nadal wspiera ten aktyw, podczas gdy krótkoterminowe warunki makroekonomiczne — zwłaszcza rentowności i dolar — działają jako ograniczenie.

Efektem nie jest wyraźne załamanie, lecz okres dostosowania. Ceny cofają się z ekstremalnych szczytów, jednak szersze otoczenie wciąż sprzyja wyższemu przedziałowi handlowemu niż w poprzednich cyklach.

Kluczowe pytanie dla uczestników rynku brzmi, czy ta korekta się pogłębi — czy też okaże się kolejną pauzą w długoterminowym trendzie.

‍